دهد و به او كمك نمايد ، براى كارهاى هر چه بهترش آماده سازد راستش اين است كه پناهنده‌ى به خدا آسوده و محفوظ است ، دشمنش ترسان و فريب خورده بوسيله ذكر از خداى عز و جل خود را نگهداريد و از او بترسانيد با پرهيز - كارى ، به او نزديك شويد بفرمان‌برى زيرا او نزديك و اجابت‌كننده است خداى عز و جل فرموده است : وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ « 1 » از خدا جوياى اجابت شويد و به او بگرويد ، خدا را بزرگ شماريد ، و هر كه خدا را ببزرگى شناخته سزاوار نيست كه خود را بزرگ شمرد ، زيرا سربلندى كسانى كه عظمت خدا را دانستند همين است كه براى او فروتنى كنند عزت كسانى كه جلال خدا را ميدانند اين است كه خود را در برابر او پست و زبون شناسند ، سلامتى كسانى كه ميدانند نيروى خدا چيست اين است كه به حضرت او تسليم باشند و دانسته خود را به خدا ناشناس نسازند ، پس از هدايت و راه يافتن به حق گمراه نشوند ، از حق كناره نكنيد چونان كه آدم تندرست از بيمار جرب‌دار كناره كند و بهبود از بيمار گريزد . بدانيد كه شما رشد و صواب را نتوانيد شناخت تا بشناسيد كسى كه تارك و مخالف آن است ، نتوانيد بعهد و پيمان و ميثاق قرآن بچسبيد تا آن كسانى كه آن را درهم شكستند بشناسيد ، بدان تمسك نداريد تا آن كسى را بشناسيد كه آن را پشت سر انداخته . هرگز قرآن را بطور بايد و شايد نخوانديد تا آن كسى كه آن را سوزانده بشناسيد ، شما ضلالت را نفهميديد تا هدايت را بدانيد ، هرگز تقوى و پرهيزكارى را تشخيص ندهيد تا كسى كه از حق تجاوز كرده بشناسيد . چون

--> ( 1 ) سوره بقره آيه 186 هر گاه بنده‌هايم ترا از من بپرسند راستى كه من نزديكم و دعاگو را اجابت كنم هر گاه بسوى من دعا كند و بايد از من بپذيرند و طلب اجابت كنند و به من ايمان آورند باشد كه رستگار شوند .